Nasze serwisy używają informacji zapisanych w plikach cookies. Korzystając z serwisu wyrażasz zgodę na używanie plików cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki, które możesz zmienić w dowolnej chwili. Więcej informacji odnośnie plików cookies.

Obowiązek informacyjny wynikający z Ustawy z dnia 16 listopada 2012 r. o zmianie ustawy – Prawo telekomunikacyjne oraz niektórych innych ustaw.

Wyłącz komunikat

 
 

Logowanie

Logowanie za pomocą Centralnej Usługi Uwierzytelniania PRz. Po zakończeniu pracy nie zapomnij zamknąć przeglądarki.

Humanities and Social Sciences (dawna nazwa: Ekonomia i Nauki Humanistyczne)

Humanities and Social Sciences
(dawna nazwa: Ekonomia i Nauki Humanistyczne)
23 (3/2016), DOI: 10.7862/rz.2016.hss.54

CONTRA VERITATEM – WIZERUNEK POLITYCZNY WOJCIECHA JARUZELSKIEGO W III RZECZPOSPOLITEJ

Krystyna TREMBICKA
Dodany przez: Paweł Perz

DOI: 10.7862/rz.2016.hss.54

Streszczenie

Wojciech Jaruzelski, swoisty fenomen, pełniący liczne funkcje i posiadający w Polsce Ludowej najwięcej realnej władzy, był z jednej strony politykiem odpowiedzialnym za liczne czyny hańbiące i zbrodnie: antysemityzm w Wojsku Polskim skutkujący eliminacją ze służby oficerów o korzeniach żydowskich, interwencję Wojska Polskiego w Czechosłowacji w 1968 r., masakrę na Wybrzeżu w 1970 r., wprowadzenie stanu wojennego, likwidację Solidarności, represje wobec tysięcy ludzi w latach osiemdziesiątych XX w., a z drugiej strony pierwszym prezydentem III RP, postrzeganym jako reformator, wspierany przez część elity politycznej i dobrze odbierany przez co najmniej połowę społeczeństwa polskiego.

„Przeciw prawdzie” – ta część tytułu niniejszego artykułu odnosi się do kilku ważnych wątków biografii Jaruzelskiego sprzecznych z przekazem docierającym do szerokiego odbiorcy. Można sądzić, że pozytywny efekt wizerunkowy, a zamiast odpowiedzialności politycznej i karnej możliwość prowadzenia czynnego życia na emeryturze były skutkiem zarówno świadomej autokreacji, jak i sprzyjających okoliczności: bardzo ostrej rywalizacji politycznej w III RP i wsparcia udzielonego przez część zwalczających się środowisk politycznych. Jaruzelskiemu służyły media, wydawnictwa, politycy: miał możliwość prowadzenia polemik z adwersarzami politycznymi, publikował książki, pisał listy do instytucji publicznych, wygłaszał wykłady, udzielał wywiadów, wydawał oświadczenia, uczestniczył nawet w posiedzeniu Biura Bezpieczeństwa Narodowego.

Pełny tekst (pdf)

Literatura

  1. AAN, KC PZPR, sygn. XIA/1435, Raport z ogólnopolskich badań ankietowych przeprowadzonych wśród członków PZPR w listopadzie 1988 r. przeprowadzonych przez ANS, k. 144.
  2. Dechnel-Szyc M., Stachura J., Gry polityczne – orientacje na dziś, Warszawa 1991.
  3. Debata w 20. rocznicę okrągłego stołu, www.tvp.pl/historia/aktualności.
  4. „Dziennik” 2007.
  5. Feliksiak M., Wojciech Jaruzelski w opinii publicznej, Komunikat z badań CBOS BS/101/2009, Warszawa 2009.
  6. Frasyniuk postawiłby Jaruzelskiemu pomnik, www. newsweek.pl.
  7. „Gazeta Wyborcza” 1999.
  8. Kurski J., Semka P., Lewy czerwcowy. Mówią Kaczyński, Macierewicz, Parys, Glapiński, Kostrzewa-Zorbas, Warszawa [b.d.].
  9. Kwiatkowski W., Grudzień 70 – kalendarium śledztwa i procesu, „Biuletyn IPN” 2006/11‒12.
  10. Paczkowski A., Od sfałszowanego zwycięstwa do prawdziwej klęski. Szkice do portretu PRL, Kraków 1999.
  11. Pleskot P., Zachód ratuje generała?! Paradoksy zachodniej dyplomacji w czasie przemian w Polsce (czerwiec–lipiec 1989 r.), „Pamięć i Sprawiedliwość” 2010/2.
  12. „Polityka” 2008.
  13. Polska 1986‒1989: koniec systemu, Materiały międzynarodowej konferencji, Miedzieszyn, 21‒23 października 1999, t. 3: Dokumenty, red. A. Dudek, A. Friszke, Warszawa 2002.
  14. Proces Jaruzelskiego za stan wojenny zawieszony, www.rp.pl.
  15. Rok 1989: Geremek odpowiada, Żakowski pyta, Warszawa 1990.
  16. Sprawozdanie Stenograficzne obrad Komisji Kultury i Środków Przekazu (nr 121) z dnia 20 lutego 2014 r., Warszawa 2014.
  17. Sprawozdanie Stenograficzne z 63 posiedzenia Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 14 marca 2014 r., Warszawa 2014.
  18. Tajne dokumenty Biura Politycznego i Sekretariatu KC. Ostatni rok władzy 1988‒1989, oprac. S. Perzkowski [A. Paczkowski], Londyn 1994.
  19. Trembicka K., Okrągły Stół w Polsce – mity i stereotypy, „Studia Polityczne” 2005/15.
  20. Trembicka K., Okrągły Stół w Polsce. Studium o porozumieniu politycznym, Lublin 2003.
  21. „Trybuna” 1999.
  22. „Trybuna Ludu” 1989.
  23. Wojciech Jaruzelski tego nigdy nie powie. Mówi były szef wywiadu i kontrwywiadu, pierwszy zastępca ministra spraw wewnętrznych, generał dywizji Władysław Pożoga, napisał Henryk Piecuch, Warszawa 1992.
  24. „Wprost” 1999.
  25. Wystąpienia, oświadczenia, listy, www.wojciech-jaruzelski.pl.
  26. „Życie” 1999.

Podsumowanie

TYTUŁ:
CONTRA VERITATEM – WIZERUNEK POLITYCZNY WOJCIECHA JARUZELSKIEGO W III RZECZPOSPOLITEJ

AUTORZY:
Krystyna TREMBICKA

AFILIACJE AUTORÓW:
Zakład Teorii Polityki i Metodologii Politologii, Wydział Politologii, Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej

DODANY PRZEZ:
Paweł Perz

WYDAWNICTWO:
Humanities and Social Sciences
23 (3/2016)

SŁOWA KLUCZOWE:
wizerunek polityczny, autokreacja, fałsz, walka polityczna

PEŁNY TEKST:
http://doi.prz.edu.pl/pl/pdf/einh/263

DOI:
10.7862/rz.2016.hss.54

URL:
http://dx.doi.org/10.7862/rz.2016.hss.54

PRAWA AUTORSKIE:
Oficyna Wydawnicza Politechniki Rzeszowskiej, al. Powstańców Warszawy 12, 35-959 Rzeszów

POLITECHNIKA RZESZOWSKA im. Ignacego Łukasiewicza; al. Powstańców Warszawy 12, 35-959 Rzeszów
tel.: +48 17 865 11 00, fax.: +48 17 854 12 60
Administrator serwisu: