Nasze serwisy używają informacji zapisanych w plikach cookies. Korzystając z serwisu wyrażasz zgodę na używanie plików cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki, które możesz zmienić w dowolnej chwili. Więcej informacji odnośnie plików cookies.

Obowiązek informacyjny wynikający z Ustawy z dnia 16 listopada 2012 r. o zmianie ustawy – Prawo telekomunikacyjne oraz niektórych innych ustaw.

Wyłącz komunikat

 
 

Logowanie

Logowanie za pomocą Centralnej Usługi Uwierzytelniania PRz. Po zakończeniu pracy nie zapomnij zamknąć przeglądarki.

Budownictwo i Inżynieria Środowiska

Budownictwo i Inżynieria Środowiska
2016.194, DOI: 10.7862/rb.2016.194

PORÓWNANIE METOD STOSOWANYCH DO OKREŚLANIA DŁUGOŚCI OKRESU OGRZEWCZEGO

Hanna JĘDRZEJUK, Mateusz SZMIDT

DOI: 10.7862/rb.2016.194

Streszczenie

W artykule porównano trzy sposoby wyznaczania długości okresu ogrzewczego: stały okres ogrzewczy (np. PN-B-02025:1999 [4]); okres ogrzewczy zależny od bilansu cieplnego w danym miesiącu (np. PN-EN 832:2001 [5]), okres ogrzewczy zależny od charakterystyki ocenianego budynku (np. PN-EN ISO 13790:2009 [6]).

Zbadano wpływ zmian wewnętrznej pojemności cieplnej oraz izolacyjności termicznej przegród zewnętrznych.

Wykonano obliczenia długości sezonu ogrzewczego dla trzech wybranych lokalizacji: Gdańsk, Rzeszów, Zakopane.

Wykazano istotne różnice w długości okresów ogrzewczych określanych za pomocą wybranych metod

Pełny tekst (pdf)

Literatura

[1]  Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 6 listopada 2008 r. w sprawie metodologii obliczania charakterystyki energetycznej budynku stanowiącej samodzielną całość techniczno-użytkowa oraz sposobu sporządzania i wzorów świadectw ich charakterystyki energetycznej (Dz.U. 2008 nr 201 poz. 1240).

[2]  Rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 27 lutego 2015 r. w sprawie metodologii wyznaczania charakterystyki energetycznej budynku lub części budynku oraz świadectw charakterystyki energetycznej (Dz.U. 2015 nr 0 poz. 376).

[3]  Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. 2015 poz. 1422, tekst jednolity).

[4]  PN-B-02025:1999 Obliczanie sezonowego zapotrzebowania na ciepło do ogrzewania budynków mieszkalnych i zamieszkania zbiorowego.

[5]  PN-EN 832:2001 Właściwości cieplne budynków – Obliczanie zapotrzebowania na energię do ogrzewania – Budynki mieszkalne.

[6]  PN-EN ISO 13790:2009 Energetyczne właściwości użytkowe budynków -- Obliczanie zużycia energii na potrzeby ogrzewania i chłodzenia.

[7]  Typowe lata meteorologiczne i statystyczne dane klimatyczne do obliczeń energetycznych budynków (http://mib.gov.pl/2-Wskazniki_emisji_wartosci_opalowe_paliwa.htm#).

Podsumowanie

TYTUŁ:
PORÓWNANIE METOD STOSOWANYCH DO OKREŚLANIA DŁUGOŚCI OKRESU OGRZEWCZEGO

AUTORZY:
Hanna JĘDRZEJUK (1)
Mateusz SZMIDT (2)

AFILIACJE AUTORÓW:
(1) Politechnika Warszawska
(2) Politechnika Warszawska

WYDAWNICTWO:
Budownictwo i Inżynieria Środowiska
2016.194

SŁOWA KLUCZOWE:
metoda bilansów miesięcznych, charakterystyka energetyczna budynków

PEŁNY TEKST:
http://doi.prz.edu.pl/pl/pdf/biis/631

DOI:
10.7862/rb.2016.194

URL:
http://dx.doi.org/10.7862/rb.2016.194

PRAWA AUTORSKIE:
Oficyna Wydawnicza Politechniki Rzeszowskiej, al. Powstańców Warszawy 12, 35-959 Rzeszów

POLITECHNIKA RZESZOWSKA im. Ignacego Łukasiewicza; al. Powstańców Warszawy 12, 35-959 Rzeszów
tel.: +48 17 865 11 00, fax.: +48 17 854 12 60
Administrator serwisu: